امروز صبح به صورت تصادفی عکسی از بامیان دیدم و هوسی در دلم گشت و به روشنی بر زبانم آمد : کاش حالا در بامیان بودم.
لبه تیز تاریکی
-
توی زندگی لبه پرت گاه های زیادی ایستادم و از پرتگاه هایی هم پرت شدم. اما
سلاح سری من جنگیدن همیشه با تاریکی، بیشتر وقت ها نادیده گرفتن، ادامه دادن و
به ...
۲ نظر:
سلام
به طرز اعجاب آوری،این چندمین عکس یا نوشته ای است که در طول این یک ماه،در وبلاگ های افغانی راجع به بامیان دیده ام.عجی مستی آور شده است این روزها،بامیان!(به قول علی پیام داستان نویس،بایمان شهر صلح ودوستی و آرامش است)البته این عکس متفاوت ترین عکسی است که تا به حال از بامیان دیده ام.
آخرين تحولات و رويدادهاي سنگرهاي مقاومت در مبارزه با كوچي هاي مسلح 2010
http://h-press.blogspot.com/
ارسال یک نظر