اگر در جایی نشسته یا ایستاده ای و آن گاه برای چند ثانیه فراموش می کنی که در کجایی و کمی وقت می برد تا دو باره موقعیت خود را تشخیص بدهی ٬ بدان که فرمان پیری رسیده است.
زندگی شاید همین باشد ...
-
فکر می کنم باید از خانه بیرون بزنم. از آن وقت هاست که حالم رو به ناخوشی ست
و باید از خانه بیرون بزنم و می دانم یک قهوه، یک پیاده روی، یک خرید کوچک
حالم ...
۲ نظر:
راستي? من اين علايم را از وقتي وبلاگنويس شدم, در خود دارم.
ولی من برعکس. یک وقت هایی جایی می روم و صحنه یی را می بینم, که برای لحظاتی به گمان ام می آید قبلن هم در آنجا بوده ام و فلان تصویر را دیده ام.
ارسال یک نظر